ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ | ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΓΚΑΤΖΟΥΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Οδοντιατρείο Δημήτρη Γκάτζουλα - Η Τέχνη του Χαμόγελου στη Νέα Σμύρνη

Kαλώς ήρθατε στο σύγχρονο και φιλόξενο οδοντιατρείο μας, που βρίσκεται στην καρδιά της Νέας Σμύρνης! Σας προσφέρουμε ολοκληρωμένες οδοντιατρικές υπηρεσίες σε ένα άνετο και φιλικό περιβάλλον, με εύκολη πρόσβαση από κάθε σημείο της πόλης.

Η Φιλοσοφία μας:

Πιστεύουμε ότι ένα υγιές και λαμπερό χαμόγελο είναι το κλειδί για την αυτοπεποίθηση και την ευεξία. Για αυτό, προσφέρουμε εξατομικευμένες λύσεις σε κάθε ανάγκη σας, με γνώμονα την υψηλή ποιότητα και την εξατομικευμένη φροντίδα.

Εύκολη Πρόσβαση:

Το οδοντιατρείο μας βρίσκεται σε ένα κεντρικό σημείο της Νέας Σμύρνης, με εύκολη πρόσβαση με όλα τα μέσα μεταφοράς:

Η πρόσβαση είναι εύκολη με διάφορα μέσα μεταφοράς:

Με λεωφορείο: Πολλές γραμμές λεωφορείων περνούν από την περιοχή της Νέας Σμύρνης, με στάσεις κοντά στο Μέγαρο.
Με τραμ: Υπάρχει στάση τραμ σε κοντινή απόσταση, παρέχοντας εύκολη πρόσβαση από διάφορα μέρη της Αθήνας.
Με αυτοκίνητο: Η Νέα Σμύρνη είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο και υπάρχουν δυνατότητες στάθμευσης στην περιοχή.
Με μετρό: Αν και δεν υπάρχει απευθείας σταθμός μετρό στη Νέα Σμύρνη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σταθμούς μετρό που συνδέονται με λεωφορεία ή τραμ που κατευθύνονται προς την περιοχή.

Σχετικά με τη ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ...

Η Νέα Σμύρνη είναι πολυπληθές αθηναϊκό προάστιο και δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Νοτίου Τομέα Αθηνών στην Αττική. Έχει πληθυσμό 73.076 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και έκταση όπου ανέρχεται σε 3,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η δημιουργία του συνοικισμού ανάγεται στη δεκατία του 1920, μετά την έλευση Ελλήνων προσφύγων από τη Σμύρνη και άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας στα τότε περίχωρα της Αθήνας. Μεταξύ των μνημείων της, ξεχωρίζει ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Φωτεινής με το κωδωνοστάσιό του, το οποίο αποτελεί ακριβές αντίγραφο αυτού που βρισκόταν στην Αγία Φωτεινή της Σμύρνης μέχρι την Καταστροφή του 1922, ενώ άλλα σημαντικά ιστορικά κτήρια της περιοχής είναι το Μέγαρο της Εστίας Νέας Σμύρνης, το Ιωσηφόγλειο ορφανοτροφείο και η Εθνική Στέγη.

Η Νέα Σμύρνη συνορεύει με το Νέο Κόσμο στα βόρεια, τον Άγιο Δημήτριο στα ανατολικά, το Παλαιό Φάληρο στα νότια και την Καλλιθέα στα δυτικά, ενώ συνδέεται με το κέντρο της Αθήνας μέσω της Λεωφόρου Συγγρού και της γραμμής του τραμ, η οποία τη συνδέει επίσης και με άλλα νότια προάστια όπως το Μοσχάτο, το Παλαιό Φάληρο και η Γλυφάδα.

Aν και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για την αρχαία ιστορία της περιοχής, το 2012, κατά τη διάρκεια εργασιών, ανευρέθηκαν αρχαίοι τάφοι στην άκρη του οδοστρώματος της οδού Αγίας Σοφίας. Ο συγκεκριμένος τρόπος ταφής ονομάζεται ''ταφή παρά την οδό''. Τα ευρήματα ήδη έχουν αναδειχθεί από τη δημοτική αρχή και είναι επισκέψιμα. Η περιοχή άρχισε να κατοικείται στις αρχές του 20ού αιώνα, ενώ μέχρι τότε δεν είχε κατοικηθεί συστηματικά. Τη διέσχιζε η Φαληρική οδός, η οποία ένωνε την Αθήνα με το Φάληρο, το αρχαιότερο επίνειο της Αθήνας. Πιθανόν, να βρισκόταν ο αρχαίος δήμος Διομείας.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922-1923, η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή συνοικισμού για τους πρόσφυγες από τη Σμύρνη στην περιοχή και η οικοδόμησή του άρχισε το 1926. Το 1928 είχε πληθυσμό μόλις 210 κατοίκων. Μέχρι το 1933, η περιοχή αναπτύχθηκε σε πραγματική πόλη, με πληθυσμό 6.500 κατοίκων, ο οποίος έφτασε τους 15.000 κατοίκους πριν το 1940. Η Νέα Σμύρνη έγινε Δήμος με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την απελευθέρωση, το 1944 και οφείλει το όνομά της στην καταγωγή των προσφύγων κατοίκων της. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών του 1944, η περιοχή έγινε θέατρο μαχών μεταξύ βρετανικών στρατευμάτων και μαχητών του ΕΛΑΣ. Μεταπολεμικά, η Νέα Σμύρνη ενσωματώθηκε στην Αθήνα που γιγαντώθηκε από την εσωτερική μετανάστευση και επεκτάθηκε προς τα ανατολικά και νότια με αυξανόμενο πληθυσμό.

Θέμα δημιουργίας Νέας Σμύρνης τέθηκε για πρώτη φορά το 1827 στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας, χωρίς ωστόσο να υλοποιηθεί: Είχε προηγηθεί αίτημα 283 "ελεύθερων Σμυρναίων" (όπως αυτοπροσδιορίζονταν), οι οποίοι κατοικούσαν στο Ναύπλιο και στην Αθήνα και ζητούσαν "τόπον δια να κατοικήσουν, εγείροντες ιδιαιτέραν Πόλιν". Αυτό το αίτημα εγκρίθηκε, η "Πόλις απεφασίσθη να ονομασθή Νέα Σμύρνη" και η τοποθεσίας της να είναι στην περιοχή του Ισθμού της Κορίνθου.

Το Άλσος Νέας Σμύρνης έχει έκταση 50 στρεμμάτων και ο χώρος ορίζεται από τις οδούς Ελευθερίου Βενιζέλου, Εφέσου, Κορδελιού και Πατριάρχου Ιωακείμ Γ. Το Άλσος της Νέας Σμύρνης αποτελείται από δέντρα, δασικά κυρίως (χαλέπιος Πεύκη, κουκουναριά, πεύκη τύπου Θάσου, κυπάρισσος κλπ.) σε ποσοστό περίπου 20% και δέντρα καλλωπιστικά σε ποσοστό σχεδόν 20%. Επίσης, το μεγαλύτερο μέρος του συγκεκριμένου χώρου πρασίνου καλύπτεται από υπόροφο θαμνών (βιβούρνο, αβουτήλο, μυόπωρο, πυράκανθος). Σήμερα, τα κωνοφόρα αποτελούν το 60% περίπου του φυτικού δυναμικού. Το φυτικό υλικό του Άλσους χαρακτηρίζεται σχεδόν από μονοκαλλιέργεια και ξηρόφυτο πράσινο φυτεμένο σε πολύ μεγάλη πυκνότητα. Αν και τα τελευταία χρόνια ο ξηροφυτικός χαρακτήρας έχει αλλοιωθεί λόγω αρδεύσεως με αυλάκια.

Δύο συντριβάνια συμπληρώνουν την αρχιτεκτονική του άλσους προσθέτοντας και το στοιχείο του νερού. Ολόκληρη η έκταση του Άλσους καλύπτεται από περίφραξη με σιδηρά κιγκλιδώματα.

Aν και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για την αρχαία ιστορία της περιοχής, το 2012, κατά τη διάρκεια εργασιών, ανευρέθηκαν αρχαίοι τάφοι στην άκρη του οδοστρώματος της οδού Αγίας Σοφίας. Ο συγκεκριμένος τρόπος ταφής ονομάζεται ''ταφή παρά την οδό''. Τα ευρήματα ήδη έχουν αναδειχθεί από τη δημοτική αρχή και είναι επισκέψιμα. Η περιοχή άρχισε να κατοικείται στις αρχές του 20ού αιώνα, ενώ μέχρι τότε δεν είχε κατοικηθεί συστηματικά. Τη διέσχιζε η Φαληρική οδός, η οποία ένωνε την Αθήνα με το Φάληρο, το αρχαιότερο επίνειο της Αθήνας. Πιθανόν, να βρισκόταν ο αρχαίος δήμος Διομείας.

ΠΗΓΗ: Wikipedia - ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ.